Contexto oyununda bazen her şey doğru ilerler gibi görünür ama bir noktada oyun sanki duvara çarpar. Böyle anlarda problem genellikle hedef kelimenin çok zor olması değil, oyuncunun aynı tür tahminler içinde dönüp durmasıdır. Kırılma noktası dediğimiz şey, işte tam bu döngüyü kıran andır. Oyunun tekrar ilerlemeye başlaması için anlam eksenini değiştirmek gerekir. Eğer bunu zamanında fark ederseniz, en zor görünen oyun bile yeniden yönetilebilir hale gelir.
Kilit açmanın ilk yolu, mevcut tahminlerin ortak tarafını bulmaktır. Üst üste gelen iyi sonuçların hepsi aynı kategoriye mi ait, yoksa sadece tek bir çağrışım alanında mı birleşiyor? Bu soruya verdiğiniz cevap, bir sonraki hamleyi belirler. Örneğin eğitim alanı iyi gidiyorsa, öğretim, öğrenme, ders ve sınav gibi alt kümeleri test etmek mantıklıdır. Ama aynı alanın içinde kalıp yine sonuç alamıyorsanız, bir üst çerçeveye dönmek daha faydalı olabilir.
İkinci yol, çok özelden genele dönmektir. Oyuncular çoğu zaman hedefe yaklaşınca daha da spesifikleşir, fakat bazen bunun tam tersi gerekir. Çok dar bir eksende kaldıysanız, biraz genişleyip kelimenin ait olabileceği ana temaları yeniden düşünün. Bir nesne mi, bir eylem mi, yoksa soyut bir durum mu arıyorsunuz? Bu soru kırılma noktasını belirleyebilir. Çoğu kilit, yanlış ayrıntıya fazla saplanmaktan doğar.
Üçüncü yol, negatif sinyalleri sert biçimde kullanmaktır. Sürekli zayıf çıkan kelimeleri aklınızda kısa listeye alın ve o bölgeleri tamamen bırakın. Böylece deneme bütçeniz, çalışan alanlara kayar. Bu yaklaşım özellikle son aşamada çok değerlidir çünkü az sayıda tahminde maksimum bilgi toplamanız gerekir. Kırılma noktası bazen yeni bir ipucu bulmak değil, yanlış yeri cesurca terk etmektir.
Sonuç olarak zor kelimeleri çözmek, daha fazla kelime bilmekten çok daha iyi bir rotasyon kurmayı gerektirir. Doğru kırılma noktasını fark eden oyuncu, oyunun kilitlendiği yerde vazgeçmez; sistemini değiştirir. Bu küçük ama kritik davranış, başarı ile tıkanma arasındaki farkı yaratır.